Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. (J 17, 13-16)

Nasze codzienne życie naturalnie skłania nas do tego, by zapuszczać korzenie w tym świecie – angażujemy się w pracę, relacje i przyziemskie obowiązki, które budują naszą codzienność. Jezus jednak przypomina, że choć to tu jest miejsce naszej misji, nasza prawdziwa tożsamość i źródło pełnej radości zakorzenione są w Bogu. On nie chce, abyśmy uciekali od realiów świata, ale zaprasza nas, byśmy nieustannie kierowali wzrok ku Niemu. Wybór takiej postawy nieuchronnie prowadzi nas pod prąd dominujących prądów i ludzkich opinii, co może rodzić niezrozumienie czy sprzeciw otoczenia. Kiedy codzienne decyzje opieramy na Bożym słowie, stajemy się znakiem sprzeciwu, jednak Chrystus ubezpiecza nas swoją modlitwą, prosząc Ojca o ochronę przed złem, byśmy żyli w świecie, ale nie dali się mu pochłonąć.

Panie Jezus, daj mi siłę, bym żył w tym świecie z sercem całkowicie wpatrzonym w Ciebie.