„Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz” (J 10, 14-16).

W codziennym zgiełku dociera do nas mnóstwo dźwięków, komunikatów i oczekiwań. Często trudno odróżnić, co jest jedynie hałasem świata lub naszych własnych lęków, a co autentycznym głosem Pasterza. Rozpoznanie Go wymaga uważności serca, bo Jezus mówi do nas na wiele sposobów: przez drugiego człowieka, przez wydarzenia dnia, a najpełniej w ciszy sumienia. Warto zadać sobie pytanie, czy moje ucho jest nastawione na Jego częstotliwość. Tylko Jego Słowo ma moc wyprowadzić nas na „prawdziwe pastwiska”, gdzie odnajdujemy pokój i poczucie bezpieczeństwa. Jeśli nie pozwolimy, by ten głos zaginął w natłoku spraw, każda chwila stanie się bezpieczną drogą prowadzoną przez Kogoś, kto zna nas najlepiej i kocha bezwarunkowo.

Jezu, Dobry Pasterzu, naucz mnie słuchać Twojego głosu i iść za Tobą każdego dnia.