Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski. (Mt 5, 46-48)

Jezus przyniósł nam Dobrą Nowinę o zbawieniu, jednocześnie przynosząc nam szczególny sposób patrzenia na człowieka, odsłaniając przed nami godność i wartość każdej osoby ludzkiej. To spojrzenie przekracza naturalne ludzkie sympatie i granice, które tak chętnie sami wokół siebie budujemy. Dlatego Słowo wzywa nas z pełną mocą do spojrzenia pełnego miłości na każdego człowieka. Spojrzenia, które ma nieść nadzieję, podnosić i umacniać – właśnie na tym polega chrześcijańskie budowanie relacji na wzór doskonałego Ojca.

Panie, daj mi serce zdolne kochać bez wyjątków i patrzeć na innych Twoimi oczami.