Odrzekł Mu młodzieniec: «Przestrzegałem tego wszystkiego, czego mi jeszcze brakuje?» Jezus mu odpowiedział: «Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i daj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!» Gdy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. (Mt 19, 20-22)

Ten dialog pokazuje, gdzie naprawdę skupia się uwaga Boga — na człowieku ubogim oraz na wewnętrznej wolności naszego serca. Ubodzy mają szczególne miejsce w Bożym sercu, a wolność pozwala nam z miłością dzielić się tym, co posiadamy. To właśnie wolne serce potrafi otworzyć się na drugiego człowieka i nie dać się zniewolić rzeczom materialnym. Warto każdego dnia uczyć się wrażliwości na tych, na których swoje spojrzenie kieruje Bóg. Ćwiczmy wolność serca w codzienności, zaczynając od najprostszych, bezinteresownych gestów życzliwości i dzielenia się dobrem.

Panie Jezu, uwolnij moje serce od przywiązań i naucz mnie kochać tak, jak Ty.