«Otóż wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy braćmi jesteście. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus» (Mt 23, 8-10).

Zrzucenie z siebie ciężaru bycia „ekspertem od wszystkiego” przynosi ogromną wolność. Ewangelia zaprasza nas dzisiaj do zajęcia ostatniego miejsca, tam, gdzie nie trzeba nikogo pouczać, lecz można wreszcie zacząć słuchać. Przyjęcie postawy ucznia to uznanie, że nie musimy sami „ogarniać” całego świata, bo mamy Mistrza, który zna drogę znacznie lepiej niż my. Wyciszenie własnego głosu pozwala usłyszeć wskazówki, które Bóg daje nam w ciszy serca lub przez drugiego człowieka. Zamiast forsować własne wizje i rozwiązania, warto dziś częściej pytać: „Panie, co Ty o tym myślisz?”. To dzień świadomej rezygnacji z bycia samowystarczalnym na rzecz ufnego bycia dzieckiem, które potrzebuje rady i opieki swojego Ojca.

Jezu, mój jedyny Mistrzu, naucz mnie słuchać Twojego głosu.