Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a nie dostrzegasz belki we własnym oku? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, podczas gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego». (Łk 6, 41-42)

To jedna z najważniejszych wskazówek, jakie zostawił nam Jezus, przypominająca, że prawdziwą troskę o wiarę i rozwój należy zacząć od własnego serca, a nie od pouczania innych. Niezwykle łatwo przychodzi nam dostrzeganie słabości u drugiego człowieka, podczas gdy najczęściej drażni nas w bliźnich dokładnie to, z czym sami sobie nie radzimy. Zamiast więc skupiać się na błędach ludzi wokół i próbować ich na siłę zmieniać, warto najpierw z pokorą stanąć w prawdzie przed Bogiem i wszelką naprawę świata rozpocząć od siebie.

Panie Jezu, daj mi łaskę pokornego patrzenia na własne słabości i chroń mnie przed osądzaniem bliźnich.