„«Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana». Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: «Czy nie jest to syn Józefa?»” (Łk 4, 18–22)

Żyjemy w czasach, gdy te słowa proroka już się wypełniły. W Jezusie Chrystusie możemy nieustannie doświadczać obfitości Bożej łaski. Mamy ją na wyciągnięcie ręki – w żywym Słowie Bożym oraz w sakramentach Kościoła. Czy jednak rzeczywiście czerpiemy z tej łaski, aby na niej budować naszą codzienność? A może wkrada się pokusa by wszystko skwitował słowami jak te z Ewangelii: „Czy to nie jest po prostu syn Józefa?”. Boża moc jest nam nieustannie ofiarowana, lecz potrzebuje naszej żywej wiary – przekonania serca, że Jezus jest prawdziwym Synem Boga.

Panie Jezu, Synu Boga żywego, przymnóż mi wiary, abym każdego dnia potrafił czerpać z Twojej łaski!