Widząc to, faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co to za jedna i jaka to jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą» (Łk 7, 39).

Pewnie trudno nam przed sobą uznać, jak często bywamy jak ten faryzeusz. Łatwo przychodzi nam gorszyć się, gdy ktoś po ludzku niegodny próbuje zbliżyć się do Boga — a tym bardziej, gdy okazuje Mu tak intymną, bezgraniczną skruchę jak ta kobieta, ocierająca własnymi włosami łzy z Jego stóp. A przecież Jezus przyszedł na świat właśnie po to: aby żaden grzeszny człowiek nie czuł się odepchnięty, lecz mógł bez lęku dotknąć Bożego miłosierdzia i otrzymać dar odpuszczenia grzechów.

Panie Jezu, uwolnij moje serce od pokusy osądzania i naucz mnie przychodzić do Ciebie z taką samą pokorą i miłością.