«Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, ubitą, utrzęsioną i wypełnioną ponad brzegi wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie» (Łk 6, 36-38).

Boże miłosierdzie jest oceanem bez granic, a pragnieniem Boga jest obdarowywanie nas łaską w sposób hojny i radosny. Niestety to my sami często stawiamy tamy temu strumieniowi miłości, ograniczając naszą zdolność do przyjmowania Bożych darów. Nasze surowe sądy, brak przebaczenia czy niechęć do dzielenia się dobrem stają się ciasną miarą, która zamyka przestrzeń w naszym sercu, nie pozwalając Bogu na wypełnienie go „ponad brzegi”. Warto więc świadomie wejść na drogę miłosierdzia, ucząc się od Ojca bezinteresowności i łagodności względem drugiego człowieka. Każdy gest odpuszczenia winy i każda pomocna dłoń wyciągnięta do bliźniego sprawiają, że nasze wewnętrzne „naczynie” staje się większe. Im bardziej staramy się być miłosierni dla innych, tym szerzej otwieramy drzwi, przez które Bóg może wlać w nasze życie swoją ubitą i utrzęsioną miarę łaski.

Jezu, naucz mnie przebaczać i kochać, abym potrafił przyjąć całe Twoje miłosierdzie.