Jezus powiedział do swoich uczniów: «Czuwajcie, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie». (Mt 24, 42-44)

Czuwanie jest wpisane w tożsamość chrześcijanina i powinno leżeć u podstaw każdego naszego dnia. Nie chodzi w nim o paraliżujący lęk przed niespodziewanym nadejściem Pana, lecz o nieustanne trwanie w Jego obecności. Czuwać to żyć ze świadomością, że Bóg jest tuż obok, wspiera nas i pragnie spotykać się z nami w najprostszych sprawach. Taka postawa rodzi się z troski o życie duchowe i wierności modlitwie. Prawdziwie czuwa ten, kto odkrył, że zwyczajny czas codziennych obowiązków może stać się czasem świętym, w którym każda chwila otwiera serce na przyjście Chrystusa.

Panie Jezu, otwórz moje oczy na Twoją obecność i naucz mnie przeżywać każdy dzień w bliskości z Tobą.