Obyście dzisiaj usłyszeli głos Jego: † «Niech nie twardnieją wasze serca jak w Meriba, * jak na pustyni w dniu Massa, gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, * doświadczali Mnie, choć widzieli moje dzieła». (Ps 95, 7c-9)

„Niech nie twardnieją nasze serca”. To wezwanie jest niezwykle ważne, bo przypomina nam, co jest w gruncie rzeczy potrzebne, aby słowo Boże mogło w nas prawdziwie działać i nas zmieniać. Serce, które staje się twarde, nie potrafi przyjąć ożywczej łaski Bożej. Dlatego tak bardzo warto dbać o to, by nasze wnętrze pozostawało ufnie otwarte na Boga – na to wszystko, co nam powierza, i na każdą drogę, do której nas na co dzień wzywa.

Panie, krusz twardość mojego serca i uczyń je gotowym na przyjęcie Twojej łaski.