„Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: «Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę». Na to odrzekł jednemu z nich: «Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?» Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi” (Mt 20, 11-16).

Boże miłosierdzie całkowicie wymyka się ludzkiej logice i naszym ciasnym kalkulacjom. Wypływa ono z samej natury Boga, którą jest bezgraniczna dobroć i miłość. On nie rozlicza nas według ludzkich miar, lecz pragnie z hojnością obdarowywać każdego swoją łaską. Bóg z utęsknieniem czeka na każdego, kto szczerze pragnie Jego bliskości — nawet jeśli przychodzi dopiero w ostatniej chwili.

Panie Jezu, oczyść moje serce z wszelkiej zazdrości i naucz mnie cieszyć się Twoją nieskończoną dobrocią wobec każdego człowieka.